Connect with us

Military

Aerodrom Batajnica se više ne zove tako: Sada nosi ime velikog heroja

Published

on

mig-29-vojska-srbija

Batajnica — Vojni aerodrom Batajnica ubuduće će se zvati Vojni aerodrom “Pukovnik – pilot Milenko Pavlović”, po čuvenom pukovniku koji je stradao tokom NATO bombardovanja.

Pilot Milenko Pavlović, komandant 204. lovačkog avijacijskog puka, herojski je stradao braneći našu zemlju tokom NATO agresije 1999. godine. .

Pesma posvećena Milenku Pavloviću

Poginuo je 4. maja 1999. godine u avionu “mig 29” nedaleko od rodnog grada Valjeva dok se borio sa mnogo nadmoćnijim protivnikom.

odluku o promeni imena doneo je Generalštab Vojske Srbije 6. juna i ona je već stupila na snagu

Država Srbija ga je odlikovala Ordenom za hrabrost, a SPC je njegovoj porodici dodelila Orden Svetog vladike Nikolaja za junačko delo.

Njegove kolege koje su bile s njim pre nego što je poleteo ispričale su da je Pavlović od svog zamenika, u trenutku naređenja o poletanju na avione NATO-a, tražio da po svaku cenu zadrži mlađeg kolegu da bi sam poleteo.

Tada je, rekli su, prišao avionu i rekao:

“Majku vam dečju, nećete vi da ginete, ja ću!”

Potom je izvukao iz kokpita mladog pilota i poleteo sam.

Po njemu je nazvana ulica koja vodi do batajničkog aerodroma, dok je 101. lovačka eskadrila nazvala jedan lovac MiG-29 po njemu.

Aerodrom Batajnica je najveći namenski vojni aerodrom na prostoru bivše Jugoslavije.

loading...

Military

Priča o “Gvozdenom Puku” !

Published

on

By

gvozdeni puk

U toku oslobodilačkih ratova 1912-18. godine, Srbija je mobilisala oko 100 pešadijskih, konjskih i artiljerijskih pukova. Sve ove ratne jedinice su hrabro i požrtvovano, uz velike gubitke, izvršile svoju patriotsku dužnost prema otadžbini. 

Međutim, samo je jedan puk, zbog legendarne hrabrosti, kao najbolji puk srpske vojske dobio počasni naziv “Gvozdeni puk”, bio je to 2. pešadijski puk “Knjaz Mihailo” prvog poziva Moravske divizije, koji je mobilisan od ljudstva sa podrucja prokupačke okružne pukovske komande. Sačinjavli su ga vojni obveznici od 21. do 31. godine života, koji su učestvovali u svim ratovima koje je srpska vojska vodila od septembra 1912. sve do sredine decembra 1918. 

U rat i večnu slavu puk je krenuo 7 oktobra 1912 iz Prokuplja. Postrojen puk, posle kratkog govora komandanta, uz zvuke pukovskog marša “Drino vodo hladna” krenuo na put sa kojeg se većina nece vratiti. Otisli su u rat, u istoriju i večnu slavu.. 

Ono što treba naglasiti, posebno kad je u pitanju Drugi gvozdeni puk u toku Prvog balkanskog, Drugog balkanskog i Prvog svetskog rata u borbenim akcijama puka učestvovalo je oko 19.000 boraca. Drugi gvozdeni puk je učestvovao u svim poznatim bitkama: u Prvom balkanskom ratu u Kumanovskoj, Prilepskoj i Bitoljskoj bici. U Drugom balkanskom ratu 1913. godine u borbama ovog puka sa Bugarima poginulo je 50 odsto vojnika, komandant puka, svi komandanti bataljona i svi komandiri četa. Od ovog rata, ovaj puk pocinje da se naziva “Gvozdeni”.

Proslavio se u Bregalničkoj bitci, kad je u najkritičnijem trenutku, 18. juna 1913. godine, puk zadobio besmrtnu slavu čuvenim jurišom na kotu 650, kada je probijen bugarski front i rešena bitka na Bregalnici. 

U Prvom svetskom ratu 1914. godine Drugi gvozdeni puk učestvovao je u Cerskoj bici, i to u samom njenom centru, na Tekerisu. Posebno su zabeležena junačka dela pripadnika Gvozdenog puka u Kolubarskoj bici u sukobu sa zagrebačkim “pukom bana Jelačica” . Videvši kako mu ljudstvo gine, drugi ratni komandant puka, pukovnik Milivoje Stojanović Brka, lično je poveo puk u novi juriš i tom prilikom je Kremenica osvojena a pukovnik Stojanović je slavno poginuo.

U njegovu čast kompozitor Stanislav Binicki je komponovao “Marš na Drinu”. Komandu nad pukom primio je treći ratni komandant, pukovnik Dimitrije Milić. 

Početkom 1915. godine, puk je prebačen u Makedoniju da bi ojačao front prema Bugarskoj. Posebno priznanje kralj Petar Prvi Karađorđević uručio je puku, zbog hrabrog držanja pri povlačenju vojske preko Albanije. Puk je poslednji napustio srpsku teritoriju i krenuo preko albanskih bespuca. 

Posle oporavka na Krfu, i kraće obuke, 18. jula 1916. godine puk je izašao na front. Puk se posebno istakao za vreme Gornicevske bitke, kada je u centru srpskog borbenog rasporeda, zauzeo selo Gorničevo i otpočeo gonjenje razbijenog neprijatelja.

Samo 25 septembra 1916. godine ovaj puk je zarobio pet bugarskih oficira i 804 vojnika i podoficira, zaplenio četiri topa, sedam mitraljeza, 600 pušaka itd. 

U ovim borbama su se proslavile i jedine dve žene nosioci Karađorđeve zvezde sa mačevima, koje su se borile u sastavu Gvozdenog puka, Milunka Savić i Engleskinja Flora Sends. 


Posebnu slavu puk je stekao osvajanjem čuvene kote 1212, 4. novembra 1916. godine, sto je omogućilo da se oslobodi Bitolj. Posle proboja Solunskog fronta u kojem je aktivno učestvovao, puk se posebno istakao u borbama za oslobodjenje Niša oktobra 1918. godine, Aleksinca, Ražnja, Paraćina, Svilajnca, do Grocke, gde je prebačen preko Dunava i preko Pančeva krenuo na Bečkerek, današnji Zrenjanin. Posle Bečkereka, puk je 7. novembra 1918. oslobodio Kikindu. Sredinom decembra 1918. godine povučen je iz Vojvodine u Beograd.


Puk je sve do 5. maja 1920. zadržan u Beogradu kao gardijska jedinica, obezbeđujuci Dvor, Narodnu skupštinu i ministarstva. Tek kada je formirana garda, puk je demobilisan i malobrojni preživeli ratnici, koji su septembra 1912. godine krenuli iz Prokuplja u ratove, konacno su se vratili u rodni kraj, popaljen i opustošen od bugarske okupacije. 


Ukupni gubici ovog puka u ratovima od 1912. do 1918. godine iznose približno: Poginulih 32 oficira, 1.239 vojnika i podoficira; ranjenih 148 oficira, 6.492 vojnika i podoficira. Ovo su gubici samo od neprijateljskih metaka u borbi. U ove brojeve nisu uracunati gubici od bolesti, naročito od kolere 1913. i tifusa 1915. godine, jer nikad nisu ni utvrđeni.. 

Ono čime se Topličani ponose to je saznanje da je kovčeg sa posmrtnim ostacima kralja Petra Prvog Karađorđevića, od 100 pukovskih zastava koliko ih je bilo u srpskoj vojsci, bio prekriven upravo zastavom Drugog gvozdenog puka.

Ratna zastava Drugog pešadijskog puka Moravske divizije prvog poziva “Knjaz Mihailo”, bila je najodlikovanija zastava u srpskoj vojsci. Pukovskoj zastavi pripala su odlikovanja: Karađorđeva zvezda sa mačevima II reda, Karađorđeva zvezda sa mačevima III reda, Karađorđeva zvezda sa mačevima IV reda, Orden Belog orla III reda, Zlatna medalja za hrabrost i Francuski ratni krst sa palmom. 

Žurnal de Zenev, oktobar 1918. o Gvozdenom puku: Izgleda da oni vode borbu u hipnozi, u nekom letargicnom snu idu napred kao somnabule…pod neprestanom borbom, zaneseni, opijeni, idu iz dana u dan kao oluja, kao mahniti po 30-40 kilometara dnevno. Ova brzina gonjena je samo za kinematografske filmove…” 

Franše de Epere :”To su seljaci, skoro svi; to su Srbi, tvrdi na muci, trezveni, skromni, nesalomivi; to su ljudi slobodni, gordi na svoju rasu i gospodari svojih njiva”. 

loading...
Continue Reading

Zaprati nas na Facebooku

Trending